دسرهای یونانی انواع مختلف و جذابی دارند. از پای و کیک بگیرید تا کوکیهای ترد و خوش آب و رنگ. خوشمزهجات یونانی معمولا با عسل، آجیل، خامه و میوه درست میشوند. کیک پرتقال یکی از همین شیرینی های سنتی و فوقالعاده است که در این مطلب طرز تهیه آن را یاد میگیرید. کیک پرتقال یونانی یا پُرتوکالوپیتا Portokalopita یک کیک بسیار خوشمزه و متفاوت با عطر و طعم شربت است که با ماست پر چرب، پرتقال تازه و دارچین درست میشود. کافیست روی کیک یک قاشق پر بستنی وانیلی قرار دهید و روی آن هم مقداری سس شکلات بریزید تا آب از دهانتان جاری شود.
خمیر یوفکا را باز کنید، ورقهای آن را روی یک سطح صاف قرار دهید و به مدت ۲۰ دقیقه در دمای اتاق بگذارید تا خشک شود. سپس چندتا از ورقهای یوفکا را روی یک سینی فر بزرگ باز کنید و در دمای ۱۰۰ درجه سانتیگراد بپزید تا خشک شوند. این کار را درمورد سایر خمیرهای یوفکا تکرار کنید.
برای آماده کردن این کیک با ماست پرچرب ابتدا باید سیروپ یا شربت آن را درست کنید. داخل یک قابلمه، شکر و پوست پرتقال رنده شده را به همراه یک تکه چوب دارچین به مدت ۵ تا ۱۰ دقیقه بجوشانید تا شکر خوب حل شود و شربت غلظت پیدا کند. سپس شربت را کنار بگذارید تا خنک شود.
مرحله دوم
حالا نوبت آماده کردن کیک است. روغن ذرت را داخل یک کاسه بزرگ بریزید، به آن شکر اضافه کنید و هم بزنید. ماست، آب پرتقال، پوست پرتقال رنده شده و وانیل را به مواد اضافه کنید و خوب هم بزنید تا تمام ترکیبات به طور یکدست با هم ترکیب شوند و ماده نرم و صافی به دست بیاید. بیکینگ پودر را به مواد اضافه کنید و آرام هم بزنید.
مرحله سوم
ورقههای یوفکا را با دست تکه تکه کنید و به مخلوط اضافه کنید، سپس خوب هم بزنید.
یک برس آشپزی بردارید و به کمک آن کف و کنارههای سینی فر یا ظرف مناسب برای پخت کیک را خوب روغنمالی کنید و مواد را داخل آن بریزید. سینی را داخل فر که ۴۰ تا ۵۰ دقیقه قبل با دمای ۱۷۰ درجه سانتیگراد گرم کردهاید قرار دهید. وقتی کیک رنگ خوبی پیدا کرد و به نظر پخت یک چنگال داخل آن بزنید و اگر چنگال بدون چسبیدن مواد به آن بیرون آمد کیک پرتقال و ماست یونانی شما آماده است.
مرحله چهارم
نوبت مرحله هیجانانگیز است! شربت پرتقال سردی را که آماده کرده بودید را روی کیک داغ بریزید و بگذارید خوب جذب شود، سپس کیک را داخل یخچال قرار دهید تا سرد شود. بهتر است این کیک سرد سرو شود.
از مردم بخواهید که یک فهرست از اصول اخلاقی خود تهیه کنند و وسایلی که خرید آن را خوب میدانند، بنویسند. شاید از گرم شدن کره زمین، توسعه پایدار، حمایت از صنایع کوچک و آزادی رقابت صحبت کنند. در فهرست آنها ممکن است کتاب، بلیت تئاتر و سفر بالاتر از چیپس، تلویزیون و سیگار قرار بگیرد. حالا اگر لیست خریدهای یک ماه گذشته را با فهرست ترجیحات آنها مقایسه کنیم، به تضادهایی عجیب خواهیم رسید.
ما معمولا کاری را نمیکنیم که به آن اعتقاد داریم. حتی ممکن است دیگران را بهخاطر کارهایی مشابه کارهای خودمان سرزنش کنیم. اقتصاد رفتاری برای مطالعه همین تناقضها در رفتار اقتصادی انسان به وجود آمده است. در این نوشته نگاهی میاندازیم به ۱۰ وسیله که بیشتر ما در مورد خرید آنها اشتباه میکنیم.
مسواک بجای دندانپزشک
بیشتر مردم خرید داروهای گرانقیمت را به وسایلی که از بیماری پیشگیری میکند ترجیح میدهند. آنها ممکن است یک مسواک بسیار خوب، خمیردندان درجه یک و نخ دندان استاندارد نخرند و بعدها چندین برابر برای ترمیم دندانهای خود پول پرداخت کنند.
روزی نیم ساعت تمرین بدنی شدید هزینه زیادی ندارد. مراجعه به متخصص تغذیه برای گرفتن برنامه غذایی هم ارزان است. اما معمولا مردم چندبرابر این پول را برای درمان بیماریهای قلبی، کنترل دیابت و عمل جراحی لاغری هزینه میکنند. رفتاری که از نظر اقتصادی قطعا اشتباه است.
نادیدهگرفتن بهداشت و نیاز پیدا کردن به خدمات درمانی گران از عوامل اصلی ایجاد فقر است.
دندانپزشک بجای گوشی
آدمهای زیادی با یک دندان خراب زندگی میکنند، چون پول مراجعه به دندانپزشک را ندارند. اما همین آدمها گوشی چندمیلیونی، ماشین لوکس و مبلمان خارجی دارند.
سیفون خراب دستشویی، قطعهای از ماشین که باید تعویض شود و پوشال کولر که امسال هم عوض کردن آن به تعویق افتاده، در همین دسته قرار میگیرند.
فرد عاقل نگهداری از سرمایههای موجود را بر افزایش داراییهای سرمایهای مقدم میداند.
از نظر اقتصاد، یک فرد عاقل نگهداری از سرمایههای موجود را بر افزایش داراییهای سرمایهای مقدم میداند. و سلامتی جسمی و روحی مهمترین دارایی سرمایهای شما است.
اگر دندان خراب و گوشی قدیمی دارید، باید ترمیم دندان را در اولویت بگذارید. با دندانی که درد میکند نمیتوانید از زیباترین صفحهنمایش دنیا لذت ببرید.
یخچال بجای تلویزیون
مطالعات متعددی وجود دارد که نشان میدهد طبقه ضعیف جامعه (که مجبور است برای خرید یک وسیله از خرید وسیله دیگر صرفنظر کند) وسایل غیرضروری را در اولویت قرار میدهد.
مثلا ممکن است یک خانواده شهریه آموزش زبان فرزندان را پرداخت نکند، اما دستگاه گیرنده ماهواره بخرد. بسیاری از این افراد از خریدهایی مثل یک یخچال بهتر صرفنظر و پول آن را برای خرید یک تلویزیون بهتر هزینه میکنند.
تلف کردن مواد غذایی از دلایل اصلی گسترش فقر جهانی است.
خرید یک یخچال خوب (نه الزاما یک یخچال گران و شیک) به شما کمک میکند که محصولات غذایی را برای مدتی طولانیتر نگه دارید و دورریز غذای کمتری داشته باشید. همچنین قادر خواهید بود با خریدهای عمده، هزینههای خود را کاهش دهید.
در مقابل تلویزیون به شما کمک میکند که… تلویزیون به شما هیچ کمکی نمیکند. خرید یخچال خوب را در اولویت بگذارید.
خانه بجای ماشین
آسایشِ خانهای که در آن زندگی میکنید مستقیما به خودتان میرسد. اما ماشین خوب، تصویر شما را در ذهن دیگران تغییر میدهد. برای همین ممکن است فکر کنید که میارزد خانهای ارزانتر بگیرید و پول اضافه را برای خرید ماشین هزینه کنید. هرگز!
هرگز نباید رفاه و آسایش خود را فدا کنید تا تصویری غیرحقیقی از وضع مالی خود به نمایش بگذارید. یک قانون کلی وجود دارد که میگوید شما نهایتا میتوانید معادل یکپنجم قیمت خانه خود (یا معادل پولی که برای رهن خانه پرداخت میکنید) برای خرید خودرو بپردازید.
یعنی کسی که ۳۰ میلیون پیش و ماهانه ۲٫۱ میلیون تومان اجاره میدهد، میتواند ۱۰۰ میلیون تومان برای خرید ماشین هزینه کند. اگر ۵۰ میلیون بیشتر دارد بهتر است اول خانه خود را بهتر کند بعد به فکر عوض کردن ماشین بیفتد.
خانهای بزرگتر، راحتتر، با نور بیشتر و نزدیکتر به محل کار را به داشتن ماشینی که آپشنهایی واقعا بهدردنخور (مثل کیلس و مونیتور بزرگ) دارد، ترجیح بدهید.
کاهو بجای سوسیس
بیشتر مردم اگر وضع مالی بهتری پیدا کنند، بجای غذاهای سالمتر با ویتامین و موادمعدنی بیشتر و ماکرونوتریشنهای باکیفیتتر، به سراغ غذاهای خوشمزهتر میروند. برای همین امروزه باور دانشمندان این است که بازار آزاد به تنهایی قادر به ارتقای کیفی تغذیه مردم نیست.
این موضوع در تمام موارد دیگر هم صدق میکند. ما الزاما خودرویی را نمیخریم که کممصرفتر باشد و دیرتر خراب شود. گوشی موبایلی را نمیخریم که با نیازهای ما تناسب داشته باشد. این فهرست را میشود تا ابد ادامه داد. ما بیشتر بر مبنای هوس خرید میکنیم تا با تحلیل تمام هزینهها در مقابل تمام فایدهها.
درآمد ثابت بجای جایزه
خیلیها دوست دارند که یکشبه راه صدساله بروند. آنها نمیخواهند با درآمد ثابت و امن زندگی کنند. میخواهند «دست به کاری بزنند که غصه سر آید.» آن هم یکشبه.
از نظر اقتصادی دو راه پیش روی ما است. یک، کاری خوب پیدا کنیم، منابع درآمد دیگر ایجاد کنیم، سرمایهگذاریهای مولد کنیم و رفتهرفته جایگاه خود را در طبقه متوسط تثبیت کنیم. دو، سالهای سال برای راهاندازی یک کسبوکار قابل رشد زحمت بکشیم، بیخوابی و گرسنگی را تحمل کنیم، از هر تفریحی بگذریم و تمام منابع خود را برای مبارزه اقتصادی صرف کنیم تا بعد از سالها از دیدن حاصل کار خود خوشنود شویم.
قطعا راههای دیگری هم وجود دارد. دزدی، رانت، فساد، کارهای غیرقانونی، سواستفاده از التهاب بازار… اما این راهها از زحمتکشیدن برای ساختن یک کسبوکار مولد سادهتر نیستند. بهخصوص برای ما که با رد شدن از چراغقرمز عذاب وجدان میگیریم.
پسانداز بجای وام
تا ۳۰ سالگی باید برابر یک سال درآمد خود پسانداز داشته باشید. این عدد در چهلسالگی باید به ۳ برابر، در ۵۰ سالگی به ۶ برابر و در شصتسالگی به ۱۰ برابر درآمد یک سال برسد. این پسانداز شامل پول پیش خانه یا موبایل شما نمیشود، بلکه باید داراییهایی را به حساب بیاورید که نقد کردن آنها زندگیتان را مختل نکند.
یک وام بیخطر وامی است که معادل دوبرابر مبلغ آن برای تسویه کامل، دارایی نقدشونده داشته باشید.
نباید برای مخارج ضروری وام بگیرید. وام برای مخارج سرمایهای است. مخارجی که میتوانید با آن درآمدی ایجاد کنید که از مقدار اقساط وام بیشتر باشد. یک وام بیخطر وامی است که معادل دوبرابر مبلغ آن برای تسویه کامل، دارایی نقدشونده داشته باشید.
اگر برای راهاندازی کسبوکار خود ۲۰۰ میلیون دارایی نقدشونده (دارایی جاری) دارید، میتوانید با گرفتن ۱۰۰ میلیون تومان وام، راه توسعه کسبوکار خود را هموارتر کنید. اما اگر میخواهید تلویزیون خود را عوض کنید، بهتر است این کار را با وام انجام ندهید.
کار بجای دلار
خیلیها برای پسانداز سراغ پساندازهای منجمد مثل سکه، دلار و زمین میروند. اگر این رفتار به فرهنگ عمومی یک ملت تبدیل شود، سرعت گردش پول پایین میآید، تولید از رونق میافتد، مشاغل از بین میروند مردم در نهایت قادر میشوند کمتر از گذشته پسانداز کنند. در اقتصاد به این اثر پارادوکس خِسَّت میگویند.
قطعا شما باید پسانداز کنید و قطعا نگهداشتن ریال اقدامی عقلایی نیست. اما نباید فراموش کنید که ریشه ثروت ملل (آدام اسمیت) کار است نه دلار. عیب ندارد زمین بخرید و زمینتان گران شود. اما اگر میخواهید ثروتمند شوید باید روی این زمین کار کنید.
تورم باعث ایجاد این توهم میشود که بدون کار هم میشود ثروتمند شد.
سهنفر را در نظر بگیرید که سه قطعه زمین یک هکتاری دارند.
نفر اول زمین خود را رها کرده تا گران بشود.
نفر دوم در زمین خود برنج میکارد. زمینش گران میشود اما از محل کشت برنج هم سود میبرد.
نفر سوم کارخانهای تاسیس کرده که آرد برنج درست میکند و از این آرد نان برنجی میپزد…
بعد از سالها اولی فقط توانسته دارایی خود را از آتش تورم دور نگه دارد. دومی همین سود را برده، اما در تمام این سالها از محصول خود هم بهرهبرداری کرده است. نفر سوم یک کارخانهدار است که ارزش زمین، بخشی ناچیز از داراییهای او است. احتمالا او میخواهد زمین نفر اول و دوم را بخرد تا کار خود را گسترش دهد.
تخصص بجای پراکندگی
پدربزرگم همیشه میگفت که «مهم نیست چه کار کنی، اگر سی سال همان کار را بکنی آدم موفقی میشوی.» تعمیرکاری که سی سال است که به تعمیر خودرو میپردازد، اعتباری کسب میکند که ارزش این اعتبار خیلی بیشتر از قیمت مغازهاش میشود.
موضوع فقط دنبال کردن یک کسبوکار نیست. اگر در تمام این سی سال دانش خود از کار را بالا ببریم، برای دستیابی به فناوریها و روشهای نوین تلاش کنیم و بکوشیم که نامی نیکو و معتبر بسازیم، موفقیت تضمینشده است.
یکی از عوامل بهوجود آمدن فقر و تنگدستی همین است که مدام از یک شغل به شغل دیگر برویم. در حالی که برای پیمودن منحنی تجربه و کاهش هزینههای تولید نسبت به رقبا (مزیت فناوری) هزینه زیادی پرداختهایم.
عجیب نیست که ماهها و حتی سالهای اول یک کسبوکار سودآور نباشد. رفتهرفته با راهورسم این کار آشنا میشویم و میتوانیم در کسبوکاری سود کنیم، که رقبای جدید در انجام آن ضرر میکنند، دلسرد میشوند و کنار میروند.
یک لباس گران بجای چند لباس ارزان
بیشتر ما در هنگام خرید از «هزینه کیفیت» به عنوان یک هزینه واقعی غافل میشویم. مثلا یک تیشرت ارزان ۴۰ هزار تومانی میخریم و بعد از دو بار شستوشو مجبور میشویم آن را کنار بگذاریم و دوباره خرید کنیم. اما یک تیشرت باکیفیت را میشود هر روز شست و بارها پوشید.
موضوع فقط خرید تیشرت نیست. ماشین بیکیفیتی که مدام خراب میشود، پرینتری که کاغذ را مچاله میکند و یخچالی که غذا در آن کپک میزند نیز هزینه کیفیت دارند. در بسیاری از موارد خریدن یک گزینه مرغوب ارزانتر از مجموع هزینههای کیفیای میشود که به خاطر خرید کالای بیکیفیت میپردازیم.
میزان صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی در سال 2018 حدود 58.8 میلیارد دلار بوده و گزارشها نشان میدهد که ارزش صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی در مقایسه با سال 2017، نزدیک به 27.3 درصد افزایش یافته است.
میزان صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی در سال ۲۰۱۸ حدود ۵۸٫۸ میلیارد دلار بوده و بهطور کلی گزارشها نشان میدهد که ارزش صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی در مقایسه با سال ۲۰۱۴، حدود ۵۳ درصد و در مقایسه با سال ۲۰۱۷، نزدیک به ۲۷٫۳ درصد افزایش یافته است.
به گزارش تجارتنیوز، در سال ۲۰۱۸، اروپا عهدهدار حدود ۴۶٫۵ درصد از کل صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی بوده است. همچنین سهم آسیا از صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی، ۳۸٫۱ درصد و سهم آمریکای شمالی ۱۲٫۶ درصد بوده است.
آفریقا نیز ۱٫۱ درصد، اقیانوسیه یک درصد و آمریکای لاتین به جز مکزیک ۰٫۷ درصد از صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی را در سال ۲۰۱۸ به خود اختصاص دادهاند.
جدول زیر ۱۵ کشور بزرگ صادرکننده لوازم آرایشی و بهداشتی و همچنین حجم صادرات آنها را در سال ۲۰۱۸ نشان میدهد:
رتبه
کشور
ارزش صادرات
سهم از صادرات جهانی
۱
فرانسه
۹٫۶ میلیارد دلار
۱۶٫۳ درصد
۲
ایالات متحده آمریکا
۵٫۸ میلیارد دلار
۹٫۹ درصد
۳
سنگاپور
۵٫۲ میلیارد دلار
۸٫۸ درصد
۴
کره جنوبی
۴٫۹ میلیارد دلار
۸٫۴ درصد
۵
ژاپن
۳٫۹ میلیارد دلار
۶٫۶ درصد
۶
آلمان
۳٫۸ میلیارد دلار
۶٫۵ درصد
۷
هنگکنگ
۲٫۵۳ میلیارد دلار
۴٫۳ درصد
۸
چین
۲٫۴۷ میلیارد دلار
۴٫۲ درصد
۹
ایتالیا
۲٫۳ میلیارد دلار
۳٫۹ درصد
۱۰
بریتانیا
۲٫۲ میلیارد دلار
۳٫۸ درصد
۱۱
لهستان
۱٫۷ میلیارد دلار
۲٫۹ درصد
۱۲
بلژیک
۱٫۴ میلیارد دلار
۲٫۴ درصد
۱۳
سوئیس
۱٫۳۳ میلیارد دلار
۲٫۳ درصد
۱۴
کانادا
۱٫۳ میلیارد دلار
۲٫۲ درصد
۱۵
اسپانیا
۱٫۱ میلیارد دلار
۱٫۹ درصد
۱۵ کشور فوق در سال گذشته میلادی در مجموع ۸۴٫۲ درصد از صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی جهان را به خود اختصاص دادهاند.
در میان این کشورها، صادرات لوازم آرایشی و بهداشتی کشورهای ژاپن ۲۳۱٫۵ درصد، کره جنوبی ۲۰۹ درصد، سنگاپور ۱۳۵٫۹ درصد، هنگکنگ ۱۳۲٫۱ درصد و سوئیس ۱۰۳ درصد در مقایسه با سال ۲۰۱۴ افزایش یافته است.
از سوی دیگر، میزان واردات لوازم آرایشی و بهداشتی در سال ۲۰۱۸، حدود ۵۷٫۵ میلیارد دلار بوده که این رقم در مقایسه با سال ۲۰۱۴ حدود ۴۹٫۲ درصد افزایش یافته است. در سال ۲۰۱۴ حجم کل واردات لوازم آرایشی و بهداشتی در جهان ۳۸٫۵ میلیارد دلار گزارش شده است.
این رقم در مقایسه با سال ۲۰۱۷ نیز نزدیک به ۱۷٫۳ درصد افزایش یافته است.
در میان قارهها، آسیا با ۴۷٫۲ درصد -معادل ۲۷٫۱ میلیارد دلار- رتبه اول واردات لوازم آرایشی و بهداشتی را به خود اختصاص داده؛ این در حالی است که اروپا با ۳۳٫۸ درصد رتبه دوم را کسب کرده است.
همچنین سهم آمریکای شمالی از واردات لوازم آرایشی و بهداشتی ۱۳٫۴ درصد، آمریکای لاتین به جز مکزیک ۲٫۲درصد، اقیانوسیه ۱٫۹ درصد و آفریقا ۱٫۴ درصد بوده است.
جدول زیر ۱۵ کشوری را که بیشترین میزان لوازم آرایشی و بهداشتی را در سال ۲۰۱۸ وارد کردهاند، نشان میدهد:
رتبه
کشور
ارزش واردات
سهم از واردات جهانی
۱
چین
۹٫۹ میلیارد دلار
۱۷٫۲ درصد
۲
ایالات متحده آمریکا
۵٫۴ میلیارد دلار
۹٫۲ درصد
۳
هنگکنگ
۵٫۳ میلیارد دلار
۹٫۳ درصد
۴
سنگاپور
۲٫۹ میلیارد دلار
۵ درصد
۵
آلمان
۲٫۷ میلیارد دلار
۴٫۷ درصد
۶
بریتانیا
۲٫۵ میلیارد دلار
۴٫۳ درصد
۷
فرانسه
۲ میلیارد دلار
۳٫۴ درصد
۸
کانادا
۱٫۷ میلیارد دلار
۲٫۹ درصد
۹
ژاپن
۱٫۴ میلیارد دلار
۲٫۴ درصد
۱۰
بلژیک
۱٫۳ میلیارد دلار
۲٫۲ درصد
۱۱
ایتالیا
۱٫۲ میلیارد دلار
۲٫۱ درصد
۱۲
روسیه
۱٫۲ میلیارد دلار
۲٫۱ درصد
۱۳
اسپانیا
۱٫۱ میلیارد دلار
۲ درصد
۱۴
هلند
۱٫۱ میلیارد دلار
۱٫۹ درصد
۱۵
کره جنوبی
۱٫۱ میلیارد دلار
۱٫۹ درصد
در مجموع، ۷۰٫۷ درصد -معادل دو سوم- از واردات لوازم آرایشی و بهداشتی در جهان در سال ۲۰۱۸ از سوی این کشورها انجام شده است.
در میان کشورهای فوق، واردت لوازم آرایشی و بهداشتی کشورهای چین، هنگکنگ، سنگاپور و هلند در مقایسه با سال ۲۰۱۴، به ترتیب ۳۵۱٫۶ درصد، ۱۰۴٫۵ درصد، ۹۸ درصد و ۴۹٫۲ درصد افزایش یافته است.
ناامیدکنندهترین فیلمها از کارگردانهای مشهور! + تصاویر
حتی کارگردانهای مشهور جهان نیز فیلمهایی میسازند که مخاطبان از آنها ناامید میشوند.
به گزارش خبرنگار حوزه سینما گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان، فیلمسازی به طور کامل به روابط مربوط میشود. جدا از روابط بین بازیگران که باید مشهود باشد، نوع دیگری از روابط نیز باید وجود داشته باشد تا یک فیلم با کیفیت ساخته شود.کادرهای فنی باید با یکدیگر و همچنین با کارگردان فیلم ارتباط خوبی داشته باشند. بازیگران نیز باید با خواستههای فیلمنامه و کارگردان مطابق شوند و همه افراد باید در بالاترین نوع انرژی خود باشند. اگر این اتفاق نیفتد، این فیلم به یک فیلم عادی تبدیل خواهد شد.
این اتفاق در دهههای گذشته برای کارگردانهای معروف اتفاق افتاده است. در ادامه به معرفی برخی از این فیلمهای نا امیدکننده ار کارگردانها می پردازیم.
مورد عجیب بنجامین باتن – دیوید فینچر
دیوید فینچر با استفاده از شهرت خود این فیلم را از داستان کوتاهی به همین نام به نوشته اسکات فیتز جرالد در سال ۲۰۰۸ ساخت. او قصد داشت از مدت زمان طولانی این فیلم به نفع خود استفاده کند و یک اتفاق تراژدی و یک تجربه منحصر به نقرد را بررسی کند؛ اما در این کار شکست خورد. داستان فیلم، زندگی مردی (با بازی برد پیت) است که در ۸۰ سالگی متولد شده و بر خلاف بقیه انسانها به مرور به سمت جوانی میرود.
این فیلم، یک تراژدی عاشقانه بود که میتوانست مخاطب را به وجد بیاورد، اما شاهد چنین ارتباطی بین برد پیت و کیت بلانشت در این فیلم نبودیم. این اصلاً تصمیم خوبی نیست که یک فیلم کلاسیک کوتاه را گسترش دهیم و به یک فیلم بلند تبدیل و آن را خراب کنیم.
هانیبال- ریدلی اسکات
همیشه ساخت فیلم اورجینال که هم نظر منتقدان را جلب کند و هم در گیشه موفق شود، سخت بوده است. در سال ۱۹۹۱ جاناتان دمه یک فیلم ترسناک بر اساس یک رمان ساخت که پنج جایزه اسکار را تصاحب کرد و در تاریخ اسکار رکورد شکنی کرد.
اسکات در جذاب کردن فیلم «هانیبال» با فیلمنامه نامناسب و شخصیت پردازی نادرست شکست خورد. او تلاش میکرد که فلسفی و کمدی سیاه بودن فیلم اولش را تکرار کند که به نتیجه نرسید. در این فیلم هانیبال لکترر یک روانشناس نابغه است، اما اتفاقاتی میافتد و او دستگیر میشود؛ صحنه هایی که کاملا احمقانه است.
جنگ ستارگان قسمت یک- جورج لوکاس
درخشش اولین سه گانه جنگ ستارگان همیشه مورد توجه بوده است. لوکاس دههها بعد یک پیش درآمد از این مجموعه سینمایی ساخت که ممکن است دلیل اصلی خراب شدن کیفیت این فیلم باشد. لوکاس یک فیلمساز با استعداد است و این را در فیلمهای قبلی اش ثابت کرده بود، اما او به موفقیت تجاری بیشتر اهمیت میدهد.
حتی اگر ضعف در تصویرسازی کامپیوتری را به خاطر قدیمی بودن در نظر بگیریم که تنها ۱ سال پیش از سال ۲۰۰۰ بوده است، باز هم این فیلم مشکلات زیادی دارد. جنگ ستارگان فیلمی است که به خاطر المانهای فانتزی که دارد، محبوب قشر نوجوانان است. اما بدون دلیل سیاستهای کهشکانی را وارد فیلم میکند.
جهانگرد- فلوریان هنکل فون
بسیار سخت است که باور کنیم این فیلم توسط همان کارگردانی ساخته شده که فیلم برنده اسکار «زندگی با دیگران» را در سال ۲۰۰۸ ساخت. هنکل فون، تمام تلاش خود را کرد تا بین دو شخصیت جانی دپ و آنجلینا جولی بهترین ارتباط را برقرار کند، اما موفق نشد.
حتی خود فیلمسازد هم در مورد ژانر این فیلم گیج میشود. گاهی اوقات کمدی است و گاهی هم درام رمانتیک است که با وجود بازیگران خوب نیز نتوانسته خود را نجات دهد.
استخوانهای دوست داشتنی – پیتر جکسون
این فیلم از روی کتابی نوشته آلیس سبولد اقتباس شده و در هسته خود یک داستان غم انگیز را نشان میدهد. ایدههای این فیلم کاملاً پیش پا افتاده بودند و با وجود تلاشهای استنلی تُسی، اجرای بازیگران در این فیلم سطح متوسطی دارد. خود جکسون نیز بین عناصر یک فیلم درام و هیجان انگیز در دوراهی مانده و نمیتواند انتخاب کند.
نسبت خشونت علیه احساسات در این فیلم کاملا نا برابر است. در بعضی بخشها یک سکانس شاد به طور ناگهانی به یک برزخ تبدیل میشود تا این فیلم را در بین آثار قرار دهد که اگر ساخته نمیشدند، هیچ تغییری در سینما به وجود نمیآمد.
قبل از شروع به رانندگی مواردی از وسیله نقلیه را میبایست بررسی کنیم که این بررسی وظیفه راننده خودرو است. با انجام این بررسیها میتوانیم با اطمینان خاطر برانیم و از بروز خطرات احتمالی بر اثر نقص فنی جلوگیری کنیم.
به گزارش جام جم آنلاین از میزان،سرهنگ احسان مؤمنی، رئیس اداره تصادفات پلیس راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ دراینباره گفت: یک راننده خوب و ماهر به صورت روزانه وسیله نقلیه خود را مورد بازدید قرار میدهد که اصلیترین موارد این بازدیدها موارد ذیل است:
١- تنظیم بودن فشار باد لاستیک ها. ٢- سالم بودن چراغهای اصلی و راهنما. ٣- بررسی میزان بنزین، روغن و آب موتور. ٤-سالم بودن شیشه شوی، برف پاک کن، بوق، آینهها و شیشه ها. ٥-سالم بودن ترمزها: در اولین فرصت پس از حرکت، ترمزها را آزمایش کنید. ٦-سالم بودن فرمان: از نظر آزاد بودن یا سفتی، فرمان را بازدید کنید.
مومنی افزود: پس از اینکه بازدید وسیله نقلیه انجام شد از خودمان سؤال کنیم آیا چیز خاصی ذهن ما را مشغول نکرده است؟ آیا میتوانیم تمرکز خود را در طول مسیر حفظ کنیم و بتوانیم وظیفه رانندگی خود را به خوبی انجام دهیم؟ در صورت مثبت بودن جواب سؤالات فوق با رعایت اصول ایمنی و قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی، سفر درون شهری یا برون شهری خود را آغاز و با اطمینان خاطر و آرامش کامل رانندگی خود را شروع کنید.